De juridische strijd rond onze meervoudig gehandicapte zoon

Logo

Klik hier om een e-mail te verzenden.

Melding bij Veilig Thuis Twente

Melding bij Veilig Thuis Twente


in het kort

Melding bij Veilig Thuis Twente (Advies- en meldpunt huiselijk geweld), over mishandeling door “JP van den Bentstichting” (zorgverlener) en "Rechtop Bewindvoeringen" (curator). Na 36 weken pas de sluiting onderzoek. Daarna weigering om een goede rapportage te geven.

om wie gaat het?

Peter, een jongeman van 38 jaar. Is meervoudig gehandicapt en woont zelfstandig onder begeleiding van de “JP van den Bentstichting” uit Deventer. Door zijn beperkingen is hij niet in staat om zelf zijn belangen behoorlijk waar te nemen en is daarom door de rechtbank onder curatele gesteld bij “RechtOp Bewindvoeringen” uit Arnhem. De curator behartigt naast zijn financiële en zakelijke belangen, ook belangen voor de verzorging, verpleging, behandeling en begeleiding. Ook dient de curator de curadus, indien mogelijk, altijd zo veel mogelijk te betrekken bij de keuzes die de curator maakt of wil maken.

wat is er gebeurt?

De JP van den Bentstichting heeft het curatorschap aangevraagd bij de rechtbank en deze curator voorgedraggen. Vanaf het moment van benoeming liepen de contacten tussen de curator en de ouders moeizaam, tot zelfs zeer slecht. Dit begon met een eerste afspraak, die door de curator niet werd nagekomen en later zelfs ontkend. Ondanks dat de kantonrechter had gezegd dat de ouders betrokken moesten blijven, kwam daar niets van terecht. Over de financiën hebben de ouders geen inzicht meer, daar wordt hen niets over verteld, maar over de andere taak van de curator kunnen zij wel zien dat het niet goed gaat met Peter. Zij zien daarvan wel de gevolgen van de maatregelen die door de curator genomen worden. Deze maatregelen waren zodanig dat door hen op 28 juni 2018 een melding is gedaan bij Veilig Thuis Twente door de ouders van Peter.
Hoe dat verlopen is wordt hier beschreven.

nu de conclusie, straks de feiten

  • Veilig Thuis Twente verzaakt haar taak, er wordt niet adequaat onderzocht.
  • Het heeft er de schijn van dat bij Veilig Thuis Twente onvoldoende deskundigheid aanwezig is.
  • Ook lijkt het dat een onafhankelijke uitvoering van de taak ontbreekt, door blind te varen op instellingen.
  • De werkzaamheden van Veilig Thuis Twente zijn niet te controleren, omdat de onderzoeksresultaten niet bekend gemaakt worden.
  • Veilig Thuis Twente houdt zich niet aan haar eigen protocol en geeft er een eigen invulling aan.
  • De gemeente Enschede schiet te kort in de toezicht op de uitvoering van de WMO in zake de bescherming van jeugd en ouderen.
  • Is een veilig thuis voor iedereen, een thuis waarin iedereen zich veilig en beschermd voelt, wel door Veilig Thuis Twente gewaarborgd.

  • De kwaliteit en continuïteit van de jeugdzorg staan onder druk.
  • Kinderombudsman Margrite Kalverboer waarschuwt dat, vier jaar na de invoering van de nieuwe Jeugdwet, de jeugdhulp nog altijd niet is verbeterd. Instanties werken “vaak langs elkaar heen”, er zijn grote verschillen tussen gemeenten en soms is niet duidelijk wie verantwoordelijk is voor welke zorg (NRC, 26 maart 2019)
  • Met kinderen wordt te veel geschoven (NRC, 6 maart 2019)
  • Te vaak is het de jeugdzorg zélf die kinderen beschadigt (NRC, 1 maart 2019)
  • Gezien de ervaring die wij hebben met Veilig Thuis Twente, vragen wij ons af of de jeugdhulp in Twente wel goed kan functioneren.

    Een melding, welke onterecht als advies wordt behandelt, wordt pas na 19 weken alsnog als een melding behandeld.
    Bij de eerste melding werd op 28 juni 2018 telefonisch geprobeerd om een afspraak te maken om dan de melding te bespreken. De functionaris ging niet in op het verzoek om een afspraak te maken, maar begon telefonisch de klachten te bespreken. Maar als je vertrouwen wilt wekken, moet je dat niet telefonisch doen. Dat is in het gesprek meerdere malen aangegeven, maar dat kon niet. Er werd afgesproken dat de besproken zaken met collega’s overlegd werden en er op terug gekomen zou worden. Er werd dan ook op teruggekomen, maar in een telefoon gesprek, waarin werd medegedeeld dat er geen melding gedaan kon worden, omdat het een conflict met een zorginstelling betrof en daar kon Veilig Thuis Twente zich niet mee bemoeien, omdat daar begeleiding plaats vindt. Maar deze melding is geen conflict met een zorginstelling, maar ernstige problemen van een hulpeloos en onmondig persoon. Daarnaast werd nog gezegd dat het geen huiselijk geweld of kindermishandeling zou zijn. Maar dat is niet waar, de regels geven aan dat alle verwaarlozing geldt als een vorm van mishandeling en dat bij deze melding daar ook sprake van is. Deze afwijzing werd per brief op 9 juli 2018 alsnog bevestigd.
    Hierbij werd echter over een advies gesproken en niet over een melding!
    Wij konden het hier niet bij laten zitten en op 8 oktober 2018 hebben we een brief gezonden aan Veilig Thuis Twente met alle argumenten waarom zij onderzoek zouden moeten doen. Op 6 november 2018 werden wij telefonisch medegedeeld dat er toch een onderzoek gedaan zou worden.

    De privacy wordt beschermd, maar zo ver dat daarmee het eigen protocol en de wet wordt genegeerd.
    Bij het melden van het onderzoek werd ons ook medegedeeld dat onze zoon meerderjarig is en wij geen wettelijke verantwoordelijkheid voor hem hebben. Daarbij werd gezegd dat men ons daarom niet kon informeren over de voortgang van de procedure, wegens privacy overwegingen. Veilig Thuis Twente verschuilt zich achter het “Handelingsprotocol”, welke door de gezamenlijke Veilig Thuisorganisaties is geproduceerd. Maar daarin staat onder “12.2 Feedback melders, Veilig Thuis geeft feedback aan degene die de melding heeft gedaan”. Maar ook de “Wet maatschappelijke ondersteuning 2015” is hier heel duidelijk in: Hoofdstuk 4, Artikel 4.1.1 lid 2.g staat “het op de hoogte stellen van degene die een melding heeft gedaan, van de stappen die naar aanleiding van de melding zijn ondernomen.” Maar wie controleert Veilig Thuis Twente dan? Toch niet de wettelijke vertegenwoordiger? Want dat is de curator die met de JP van den Bentstichting de verwaarlozing laat plaats vinden.

    In de e-mail van 13 maart 2019, als antwoord op onze vraag een kopie van het onderzoeksdossier te ontvangen werd verwezen naar de e-mail van 3 december 2018, waarin een niets zeggend antwoord wordt gegeven op onze vraag hoe het onderzoek vordert.
    Veilig Thuis Twente maakt het in haar brief over de "afronding van de bemoeienis" nog bonter, door aan ons de melders, te schrijven: "dat uw zorgen, op één punt na, niet bevestigd zijn." en "Voor inhoudelijke informatie over de uitkomsten van het onderzoek verwijs ik u naar de curator". Wij moeten dus bij de veroorzaker van de klachten, de dader, informatie vragen over het onderzoek. Gekker kan het niet worden. Op deze wijze is er geen controle meer mogelijk en kan Veilig Thuis Twente doen wat ze wil en zelfs afspraken maken met de te onderzoeken partijen.

    Veilig Thuis Twente maakt van het onderzoek een langdurige geschiedenis.
    In de WMO en in het eigen Handelingsprotocol staat dat binnen 5 dagen na ontvangst van een melding het onderzoek start en oordeelt zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen 10 weken tot welke stappen een onderzoek aanleiding geeft.
    Voor deze melding duurde het voor het eerste onderzoek tot aan de uiteindelijke bevindingen in totaal 36 weken! Na het herhaalde verzoek om toch een onderzoek te doen, duurde deze tweede start toch nog 17 weken voordat men tot een conclusie kwam. Hoe is dit mogelijk, weliswaar vindt er geen fysieke mishandeling plaats, maar het niet behandelen van het psychische probleem wat de ouders constateerde kan een onherstelbare schade veroorzaken. Dit geldt ook voor het ontbreken van de behandelingen van de logopediste. De verstaanbaarheid van iemand door zijn omgeving, kan en verschil zijn van wel of niet mee doen. En hoe langer dit niet plaats vindt, hoe moeilijker is het om dit te herstellen.

    Tijdens dit onderzoek van 36 (!) weken zijn wij nooit benaderd, niet om ons een toelichting te laten geven en niet om een reactie op het onderzoek zover. Maar ook niet over de voortgang, ondanks dat deze zo lang duurde. En telkenmale als wij vroegen naar de voortgang werden wij afgescheept. Bijzonder was wel dat wij een brief ontvingen van Veilig Thuis Twente met de melding dat zij ons nog niet konden informeren, omdat ze het onderzoek nog niet hadden "opgepakt". Op dat moment was het onderzoek al 7 weken nadat het voor de tweede keer was gestart! Deze brief kregen we nadat we bij de gemeente Enschede hadden geklaagt dat het zo lang duurde. Veilig Thuis Twente trok zich daar echter niets van aan en ging zijn eigen weg.
    De gemeente Enschede is hierin ook verantwoordelijk en te kort geschoten in haar wettelijke verplichting, omdat Veilig Thuis nadrukkelijk in de WMO is opgenomen en zij daar toezicht op moet houden..

    de feiten zoals ze hebben plaats gevonden:

    1e melding afgewezen

    Donderdag 28 juni 2018 (let op de datum) Is er telefonisch contact opgenomen met Veilig Thuis Twente, om onderzoek te doen naar de omstandigheden rond onze zoon Peter Zeilemaker. Een dag later liet Veilig Thuis Twente telefonisch weten dat besloten was dat het verzoek geen melding kan zijn omdat het een conflict met een zorginstelling betreft en er sprake is van begeleiding door die zorginstelling. Daarop hebben wij telefonisch verzocht om het besluit te heroverwegen. Dit werd eveneens telefonisch afgewezen.

    afwijzing

    bezwaar en herhaalde melding

    8 oktober 2018 hebben we bezwaar gemaakt tegen de afwijzing en verzocht om toch een onderzoek. Dit verzoek is met een zestal gebeurtenissen ondersteund. Het argument dat er geen huiselijk geweld plaats vindt deugt niet omdat hier sprake is van structurele onveiligheid, psychische verwaarlozing en medische verwaarlozing.

    bezwaar

    verzoek om geïnformeerd te worden

    Omdat wij daarna weinig hoorden van Veilig Thuis Twente schreven we een e-mail met het verzoek om geïnformeerd te worden. Even eens vroegen we om gehoord te worden over het psygische probleem van Peter, zodat het onderzoek zich niet eenzijdig richtte op de JP van den Bentstichting.

    informatie

    het antwoord op verzoek om informatie

    Dit is het antwoord wat we daarop kregen.

    antwoord

    reactie op klagen bij de gemeente

    Deze brief kregen we nadat we bij de gemeente Enschede hadden geklaagt dat het zo lang duurde. Veilig Thuis Twente trok zich daar echter niets van aan en ging zijn eigen weg.
    De gemeente Enschede is hierin ook verantwoordelijk en te kort geschoten in haar wettelijke verplichting, omdat Veilig Thuis nadrukkelijk in de WMO is opgenomen. De toezicht daarop schiet schromelijk te kort.

    geklaagd

    nogmaals een verzoek om informatie

    Nadat het onderzoek al 14 weken geleden was gemeld en wij niets gehoord hadden en geen enkel contact met ons was opgenomen, hebben wij zelf met een e-mail contact gezocht. Het antwoord leest u hierbij.

    vraag

    bericht over de afronding van het onderzoek

    Na 36 weken ontvingen wij bericht over de afronding van het onderzoek. Veilig Thuis Twente heeft daarin aangegeven dat er maar één klacht bevestigd is en de andere niet.
    Voor informatie daarover zijn wij verwezen naar de curator. De curator die samen met de van den Bentstichting de oorzaak is van de klachten. Dit lijkt er op dat de politie aan iemand zou zeggen dat hij aan de dief moet vragen of deze gestolen heeft en waarom hij dat gedaan heeft. Gekker kan het niet worden.

    afronding

    verzoek om dossier

    Na de afwijzing van de eerste melding hebben we om een dossier gevraagd en verkregen. Dit is volgens de regels en op verzoek van de melder. Om te weten wat Veilig Thuis Twente onderzocht heeft, hebben wij dit keer ook het dossier van het onderzoek gevraagd. Het dossier zal ons duidelijkheid geven over het onderzoek en wellicht redenen geven om wel of niet bezwaar te maken. Het verzoek werd echter afgewezen en weer werden we verwezen naar de curator. Bijzonder was dat wij gewezen werden dat wij op de hoogte gehouden waren door Veilig Thuis Twente. Dit laatse is geen enkele maal gedaan.

    dossier

    nogmaals verzoek om dossier

    Na de afwijzing van het verzoek om het dossier van onderzoek, ben ik toch naar het kantoor van Veilig Thuis Twente gegaan om het dossier op te halen. Hier vond toen een gesprek met twee medewerksters van Veilig Thuis Twente plaats, waarbij werd afgesproken dat er door een jurist naar de mogelijkheden gekeken zou worden. Hierbij heb ik de argumenten genoemd waarop dit wel mogelijk zou zijn. Ook heb ik hiervoor contact opgenomen met een medewerker maatschappelijk werk van de gemeente Enschede. Maar deze antwoorde dat hij hierin geen rol kon hebben, omdat Veilig Thuis Twente hierover de beslissing had. De gemeente Enschede heeft hierin wel degelijk een rol, zij is verantwoordelijk voor de uitvoering van de Wet Maatschappelijk Ondersteuning (WMO). Veilig Thuis Twente is de uitvoerende partij voor het "Advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling".

    dossier 2

    antwoord op herhaald verzoek om dossier

    In het antwoord wordt er aan voorbij gegaan dat in het Handelingsprotocol volstrekte onduidelijkheid bestaat over betrokkenheid. Hierop heb ik in mijn verzoek al gewezen. Ook wordt niet ingegaan op de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, waarin duidelijk en zonder restricties degene die een melding heeft gedaan, geïnformeerd wordt. De verwijzing naar artikel 15 van de AVG-verordening betekend niet alleen dat betrokkene recht heeft op inzage van zijn gegevens, maar bepaalt ook dat in lid 4 "Het in lid 3 bedoelde recht om een kopie te verkrijgen, doet geen afbreuk aan de rechten en vrijheden van anderen". En dit recht staat in de WMO.

    dossier 3